Blog

23 september 2021 – It’s always easier than you think –

Het is altijd makkelijker dan je denkt

Raar maar waar! Een probleem is vaak een probleem omdat het zo ingewikkeld is. Het is onoverzichtelijk, op een bepaalde manier zelfs onverzettelijk en zo lastig op te lossen. Je brein blijft rondjes draaien om dezelfde feiten-brij en er komt geen enkele oplossing vrij…

Een probleem voelt soms als kronkels in mijn brein. Welke kant ik ook opga, ik loop overal vast. Dat doet me altijd denken aan één van de honden die we vroeger hadden, die draaide zijn uitlooplijn altijd om iets vast. Dan bleef hij even staan alsof hij nadacht over de beste oplossing, om vervolgens zich nog vaster om de stam, lantaarnpaal of wat dan ook vast te draaien. Voor ons zag dat er grappig uit, want het leek zo simpel: doe even een paar stapjes terug en je bent helemaal vrij. Natuurlijk probeerden wij altijd om hem te leren wat de beste oplossing was, maar hij zag alleen zijn eigen oplossing en die draaide hem alleen maar vaster en vaster.

Ik denk dat het voor ons zo makkelijk en voor hem zo moeilijk was, omdat wij er van een afstandje naar keken en hij er middenin zat. En vanuit zijn perspectief koos hij de beste, vrij uitziende, weg. Maar wij zagen dat die weg helemaal niet naar vrijheid leidde. Gewoon een kwestie van perspectief.

Met sommige problemen ben ik net mijn hond… Ik zie die makkelijke, bevrijdende kant niet, omdat ik alleen maar kijk naar wat er vlak voor mijn neus, levensgroot aanwezig is. En hoe ik ook zoek en kijk… het blijft levensgroot en daardoor ook een probleem…

Het kan even duren, maar als het kwartje valt, valt het omdat ik meer afstand neem, meer overzicht krijg. Die afstand maakt het niet meer levensgroot en als ik genoeg afstand neem, zie ik zelfs de meest eenvoudige weg om uit de problemen te komen. En dat voelt als opluchting, verruiming, blijheid, vrijheid en vooral grappig! Hoe heb ik dat nou NIET kunnen zien??! Dat het achteraf toch zo eenvoudig was.

Hoe zou het zijn om eerder in dat proces op zoek te gaan naar de makkelijke weg? Of genieten we teveel van de brein-kronkels?….